Odkryto przyczynę progresji złośliwego nowotworu mózgu

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Przyczynę szybkiego rozwoju glejaka wielopostaciowego – bardzo złośliwego nowotworu mózgu – odkryli badacze z USA. Wyniki badań publikuje najnowszy numer "Cancer Research".

W przypadku niektórych nowotworów uaktywnienie specyficznych genów może wiązać się z szybszym tempem ich rozwoju. Oznaczanie aktywności takich genów może być przydatne w ocenie progresji choroby. Jednak genetyczne i biochemiczne zmiany zachodzące w komórkach większości glejaków są niespecyficzne i przez to nieprzydatne w opracowywaniu metod diagnostycznych czy w dobieraniu (odpowiedniej dla danego stadium rozwoju) terapii.

Z tej przyczyny od ponad 20 lat efekty w leczeniu glejaków nie uległy poprawie, a współczynnik śmiertelności pacjentów ze szczególnie złośliwym glejakiem wielopostaciowym jest bardzo duży.

Naukowcy z Cedars-Sinai's Maxine Dunitz Neurosurgical Institute, wykorzystując technik biologii molekularnej, przeprowadzili analizę nieco ponad 11 tys. genów w próbkach pobranych z różnych nowotworów mózgu (w tym różnych glejaków) i tkanek z nimi sąsiadujących oraz ze zdrowych tkanek mózgu od pacjentów po urazach.

Zastosowana przez nich technika umożliwiła nie tylko badanie roli pojedynczych genów (a raczej ich białkowych produktów) w rozwoju nowotworu, ale też śledzenie oddziaływań pomiędzy tymi genami. Jest to bardzo ważne w badaniach nad nowotworami, gdyż w czasie progresji choroby aktywność różnych genów może ulegać dodatkowym zmianom.

Okazało się, że w komórkach glejaka wielopostaciowego zachodzi nadmierna produkcja lamininy-8. Białka z rodziny laminin wchodzą m.in. w skład błony podstawnej podściełającej zewnętrzną ścianę naczyń krwionośnych i są z tej przyczyny istotne w procesie tworzenia nowych naczyń.

Według badaczy nadprodukcja lamininy-8 może być kluczowym etapem w procesie tworzenia nowych naczyń krwionośnych (tzw. proces angiogenezy) w rozwoju glejaków, dzięki czemu łagodne ich formy mogą przechodzić w złośliwego glejaka wielopostaciowego.

Te wyniki pozostają w zgodzie w wcześniejszym spostrzeżeniem, że obecność lamininy-8 w komórkach glejaka jest złym czynnikiem prognostycznym dla pacjenta.

Polecamy  Przygotuj dom dla małego mieszkańca

Naukowcy sądzą, że dzięki ich odkryciu można będzie lepiej zrozumieć mechanizm powstawania przerzutów glejaka do sąsiednich tkanek i narządów oraz procesy powstawania nowych naczyń krwionośnych, odżywiających komórki nowotworu, a także procesy uzłośliwiania glejaków.

Nowa wiedza ma pomóc lekarzom lepiej przewidywać tempo wzrostu tych nowotworów i dobierać najbardziej skuteczną na danym etapie metodę leczenia. Badacze mają też nadzieję, że pomoże to w opracowaniu lepszych metod terapii tego wyjątkowo złośliwego i opornego na terapię nowotworu. 

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*